آن مرد زود رفت

به زعم اینجانب و به رغم قابلیت­ های فراوان دیگر دانشگاه­ ها و مراکز پژوهشی کشورمان، قلب حشره­ شناسی ایران در کرج می­ تپد (حضور موثر و موفق دانش­ آموخته­ گان این گروه در سراسر کشور تاییدی است بر این نظریه). علاوه بر حضور اساتید بزرگ و متعهد، وجود کارشناسانی بی­ نظیر و علاقه­ مند در گروه گیاهپزشکی دانشگاه تهران در بالندگی گروه یاد شده نقش اساسی داشته و دارند. مهندس ساعی دهقان یکی از شاخص­ ترین این کارشناسان بود. فردی خلاق که توانایی ساخت بسیاری از لوازم مورد نیاز برای آزمایشگاه­ها را داشت. ایشان همچنین با توجه به پشتکار و توانایی­ هایشان موفق به گرفتن مدرک کارشناسی ارشد حشره شناسی خود نیز شدند.

شاید بی­راه نباشد اگر از "خانواده­ گیاه­پزشکی ایران" سخن بگویم. خانواده ­ای که اکنون یکی از بهترین فرزندان خود را از دست داده است. بعد از درگذشت جانگداز زنده یاد دکتر مرتضی اسماعیلی در بهار 1377، رفتن مهندس ساعی دهقان در آخرین روز بهار 1393 از بزرگترین ضرباتی است که پذیرش آن برای گروه گیاهپزشکی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی بسیار سخت خواهد بود. مهندس ساعی دهقان تنها یک کارشناس نبود. او دوست همه کسانی بود که با او کار می­کردند. همچنانکه آقای دکتر گلدانساز طی یادداشتی برای اینجانب از بی تابی دانشجویان در مراسم تشییع ایشان نوشته ­اند.

برای مهدی ساعی دهقان، مردی که زندگی را به یاد­مان می­ آورد، مردی که منتظر زندگی نمی ماند بلکه خود سازنده آن بود، مردی که زود رفت، از خداوند بزرگ آمرزش خواستارم.

/ 12 نظر / 27 بازدید
نمایش نظرات قبلی
پویا زمانی

سلام کامبیز جان یاد همه ی بزرگان زنده خواهد ماند روحش شاد و یادش گرامی باد

سعيده قادري

روحشان شاد و ياد و خاطره ايشان گرامي استاد از شما بسيار سپاسگزارم كه با قلم شيواي خود ياد اين بزرگمرد را به سهم خود زنده نگه داشتيد.

وحید حسینی نوه

کامبیز عزیز، سه ساعت پس از درگذشت دوست و برادرم مهدی (همیشه اینجوری صداش می زدم) حسین ایمیل زد که مهدی از پیشمون رفت. فکر کردم مثل هر سال عازم مکه است، و حسین شوخی می کند. باور نکردم، زنگ زدم و سرازیرشدن اشکها.... اشکهایی که هر کدام آنها یادی از مردانگی و صدافت و دوستی مهدی را زنده می کند... مردی که بدون هیچ گونه چشم داشتی برای همه تلاش می کرد... نتوانستم در مراسمش باشم و آخرین خاطره من از آن مردی که رفت زنده بودنشه.... روحش شاد

اورنگ کاوسی

امیدوارم در مورد "ساعی دهقان" شوخی می کنید و ما را ترک نکرده! (باورش واقعا سخت است) ولی ميرسد روزي كه بي هم مي شويم يك به يك از جمع هم كم مي شويم ميرسد روزي كه ما در خاطرات موجب خنديدن و غم مي شويم گاه گاهي ياد ما كن اي رفيق ميرسد روزي كه بي هم ميشويم او مرد با صفا و رئوفی بود برای همین مطمئنم خدا خودش جای خالیش را برای خانواده اش پر می کند. به نظر من خدا ما را دیر یا زود نمی برد بلکه به موقع می برد. اما ما دیر متوجه می شویم که همدیگر را زود از دست داده ایم. کاش با زنده همدیگر هم زندگی کنیم. متاسفانه زندگی به قدری ... (کلمه پیدا نکردم) شده است که چند هفته بود می خواستم با مهدی تماس بگیرم و سفارش آسپیراتور بدهم (چون در تامین تجهیزات هم مرجع بود.) ولی گرفتاری ها اجازه نداد برای نیازم تماس بگیرم چه برسد به اینکه فقط قصد احوالپرسی داشته باشم. افسوس و صد افسوس که در مورد رابطه با دیگر آشنایان هم چنین آفتی افتاده ولی سمی پیدا نکرده ام. اگر مطلب اشتباهی ولو در حد یک حرف و کلمه نوشتم ببخشید. محدودیت حروف توسط سایت مانع از نوشتن احساس قلبی ام شد. دوباره به دوستان تسلیت می گویم و امیدوارم یادش زنده نگه د

محمد پورکشکولی

خداوند رحمتشون کنه روحشون شاد

خداوند ایشان را قرین رحمت کند

خداوند ایشان را قرین رحمت کند

حیدری

روحش شاد

بهار

سلام آقای دکتر خوبید خیلی وقته که دیگه چیزی تو وبلاگ نگذاشتید چرا؟....

بهار

سلام آقای دکتر خوبید خیلی وقته که دیگه چیزی تو وبلاگ نگذاشتید چرا؟....